Karl May

door „Journaille” 1


DR ANNE DE VRIES is gepromoveerd op het ‘goede kinderboek’ en dat betekent ook een eerherstel van veel ‘slechte’ kinderlectuur. Persoonlijk denk ik dan aan Pietje Bell en Old Shatterhand, waar mijn ouders ernstige bedenkingen tegen hadden, maar die niettemin de helden waren van mijn kindertijd.
Zeven jongens en een oude schuit mocht ik lezen, en Dik Trom, dat was pedagogisch verantwoord, maar ik koos voor de nobele romantiek van Karl May en het kon me niet schelen dat hij een dubieuze schrijver was, die in de gevangenis had gezeten en waarschijnlijk nooit in de contreien van Kara Ben Nemsi en Old Shatterhand was geweest.
Niet lang geleden stierf een goede vriend van me aan kanker en op zijn ziekbed begon hij de boeken uit zijn jeugd opnieuw te lezen. Kort voor zijn sterven trof ik hem aan met Winnetou’s dood en hij vertelde me dat, na alles wat hij in zijn leven gelezen had, dit toch uiteindelijk zijn lievelingsboek was. Hij las me speciaal het slot 2 voor, waar de stervende Winnetou tegen Shatterhand zegt: „Charlie, Winnetou is een christen.” Bij al zijn ontroering moest mijn vriend hevig lachen, want hij was zelf een onverbloemde jood.
Ik heb het boek van hem gekregen, met zijn opdracht. Van mij zal je nooit een kwaad woord horen over Karl May.


[1]In: Het Parool, 17 mei 1989.
Journaille was de naam waaronder Jan Vrijman – en dat is op zijn beurt weer een pseudoniem van Jan Hulsebos (* 12 februari 1925 , † 30 mei 1997) – van 1985 tot 1997 vrijwel dagelijks columns schreef voor Het Parool. Hij was de man die in 1955 het begrip nozem bekend maakte bij het grote publiek door zijn reportageserie „De nozems van de Nieuwendijk” in Vrij Nederland (samen met fotograaf Ed van der Elsken).
[2]De dood van Winnetou is zeker niet de slotscène van het boek: in De dood van Winnetou, zoals het boek in de Prisma-reeks heet, oftewel Winnetou III bij onze oosterburen, volgen na de (on?)verwachte bekering en dood van Winnetou nog vijf hoofdstukken.



Terug naar de Nederlandstalige bibliografie.

Terug naar de Karl May-startpagina.

Terug naar de Apriana-startpagina.