Winnetou


anoniem 1


In mijn jeugd heb ik heel wat cowboys en indianen overhoop geschoten en ben ik zelf ook meermalen het slachtoffer geworden van Arendsoog, Old Shatterhand of Winnetou. Dat zijn spelletjes die het eeuwige (jongens)leven lijken te hebben. De interesses van de oudste zoon gingen aanvankelijk helemaal niet die kant uit. Na vakanties in Engeland en bezoeken aan kastelen belandde hij in het riddertijdperk. Via Asterix en Obelix ook hij in de geschiedenis van de Romeinen en vandaar was het nog maar een kleine stap naar de oude Grieken, het paard van Troje enzovoorts. Maar geen cowboys, geen indianen. Tot hij bij toeval via een bibliotheekboek daarmee in aanraking kwam. Voorzichtig wees ik hem er maar weer eens op, dat op zijn kamer de complete Karl May-serie staat. Nu met succes. Enkele dagen later was het al zover. Hij kwam met het verzoek om van zijn spaarcenten een holster en een pistool te mogen kopen. En zo kwam alles nog op zijn pootjes terecht.


[1]In: Leeuwarder Courant : hoofdblad van Friesland, 18 januari 1988.



Terug naar de Nederlandstalige bibliografie.

Terug naar de Karl May-startpagina.

Terug naar de Apriana-startpagina.