Solo van een fantasieheld

door Constant Wallagh 1


[Een hoop zin en onzin over de film „Rambo” …, RS]

[… en dan:]
In het begin van zijn guerrilla wordt John Rambo geholpen door een jonge Vietnamese die haar mannetje staat. Wanneer hun krijgshaftige samenwerking in het levensgevaarlijke oerwoud een romantisch tintje dreigt te krijgen, sneuvelt het beeldschone meisje. Zo hoort het natuurlijk in een dergelijke mythe. Want een ware held staat nu eenmaal alleen in de wereld.
De woeste lotgevallen van de onoverwinnelijke Rambo, die tegen pijn en ontberingen is bestand, werden geroutineerd en vakkundig in de jungle van Mexico in scène gezet. De liefhebbers van actie komen ongetwijfeld stevig aan hun trekken.
En om helemaal eerlijk te zijn: op die manier kan Rambo uiteraard ook worden bekeken. Per slot van rekening hebben we er, in de roemrijke historie van de Amerikaanse western, als toeschouwers nooit zo'n punt van gemaakt dat er steevast horden Indianen van hun paarden werden geschoten.
Met andere woorden: beschouw Vietnam als een even politieke-modieuze als inwisselbare achtergrond en er is weinig fantasie voor nodig om in Rambo een hedendaagse Old Shatterhand te zien. Dat is de held uit het van discriminatie, nationalisme en gruwelijk geweld stijf staande oeuvre van jongensboekenschrijver Karl May dat we in onze jeugd met rode oortjes stuk lazen. Het is maar, waar je het effect van de gedramatiseerde actualiteit wenst te leggen. Met het type van de eeuwige held Old Shatterhand in gedachten, blijft zelfs het symbool van Rambo als een vechtlustig soort Tarzan ongevaarlijk.


[1]In: Algemeen Dagblad, 1 augustus 1985.



Terug naar de Nederlandstalige bibliografie.

Terug naar de Karl May-startpagina.

Terug naar de Apriana-startpagina.