OLD SHATTERHAND EN WINNETOU IN ACTIE
Indiaantje spelen in de bossen van Ruurlo
Het hele dorp helpt mee

anoniem 1



Van een onzer verslaggevers
RUURLO, vrijdag
ZOALS Diever zijn Shakespearestukken in het openluchttheater heeft, zo heeft het Achterhoekse Ruurlo om de 3 jaar zijn Karl May-spelen. Het dorp is er trots op. „Want”, zeggen de inwoners, „we hebben hier niet eens een openluchttheater of een royaal budget om het allemaal te organiseren”. Op een open plek zo maar midden in het bos treden de tientallen medewerkers, die gerekruteerd worden uit de 8 plaatselijke toneelverenigingen, op, daar draven de paarden en komen bij iedere opvoering duizenden mensen kijken.

Moeite

IK ben deze week op zoek gegaan naar Winnetou en Old Shatterhand en de organisatoren van dit openluchtspel, dat door zijn overvloed aan actie iedere keer een laaiend succes is. Winnetou bleek onvindbaar in de Ruurlose jachtvelden, maar Old Shatterhand trof ik bij de kapper Leo Fles. Zij zorgden ervoor, dat binnen de 5 minuten ook dierenarts H. S. van der Meulen, voorzitter van het „Openluchtspelcomité”, aanwezig was. In de tussentijd vertelde kapper Fles over de moeite, die het hele dorp zich voor de spelen geeft. „Ik kreeg hier laatst nog Herman v. d. Velde op bezoek. Ik zeg tegen hem: Verdorie kerel, wat zie jij er belabberd uit. Zegt ie „nogal logisch, ik ben tien pond afgevallen. ledere avond repeteren met de paarden en daarna om een uur of twaalf een halfuur rijden naar de boerderij en dan nog eens ’s morgens om 5 uur eruit om de koeien te melken”.

Drukte

IEDEREEN in het Achterhoekse dorpje, dat een 15 km achter streekcentrum Doetinchem ligt, is al maanden actief geweest met „Winnetou en de schat in het Zilvermeer”, het stuk, dat deze zomer in het Rijkenbargse Bos draait. Iedereen verleent ook voor niets en niemendal zijn medewerking of in het uiterste geval tegen kostprijs. De huisvrouwen b.v., die maandenlang druk bezig waren met het maken van de kostuums, maar ook de drie elektriciens in het dorp, die onder leiding van de huisdokter, die in het comité zit, geluid en licht verzorgden. De houthandelaar, ook een comitélid, is verantwoordelijk voor de opbouw van de tribune en de directeur van de zuivelfabriek fungeert als penningmeester. Meewerken aan het Winnetou-stuk is een eer, maar daarnaast ook een plicht. Wie het in zijn hoofd zou halen om daar geld voor te vragen, ligt er in Ruurlo voorgoed uit. Er zijn ten slotte grenzen.

Oorlogskreten

EN zo dreunt dan in de weekenden, als het spel wordt opgevoerd, de grond onder het hoefgetrappel van 24 paarden, trilt de lucht van de oorlogskreten van tientallen Indianen en zitten de houthakkers rond het knetterende kampvuur bij maanlicht, om even later slag te leveren met oorlogszuchtige stammen, waarbij de kruitdamp en het hevige geknal van zilver- en gewone buksen het geheel nog verlevendigt. Dan zitten in de regiekuil bovenmeester B. A. J. Gerdes en zijn zoon te glunderen, want de maandenlange repetities maken dat de toeschouwers, die van heinde en ver gekomen zijn naar het dorpje waar ze misschien nog nooit eerder waren geweest, met klapperende knieën van de spanning meeleven. „Je zou je misschien afvragen, waarom we niet een meer cultureel stuk brengen”, zegt Old Shatterhand, de gemeentebode Henk Klomp, die met kantoorbediende Dirk Weenk als Winnetou, avond aan avond open doekjes haalt voor een uitverkocht bos. „Maar wij houden het erop, dat de mensen dit leuker vinden”.

Groot feest

DE organisatie van „Winnetou en de schat in het Zilvermeer” kost natuurlijk ondanks alles toch nog duizenden guldens, maar niemand is er bang voor, dat die er niet uit zouden komen. Dat is met de andere Karl May-stukken 2 altijd nog het geval geweest en dit jaar is het succes zelfs zo groot, dat men overweegt om na de laatste opvoeringen, die zaterdag en zondag a.s. zullen plaatsvinden, het stuk te prolongeren.
„Wat doet u nu met het geld, dat over is?” vroeg ik voorzitter Van der Meulen. „Kijk”, zei hij, „in de eerste plaats komt er natuurlijk een behoorlijk feest voor iedereen, die eraan meegewerkt heeft. Van wat er dan nog over is, wil ik graag tribunes kopen, want dat huren wordt ieder jaar moeilijker. Als dat ook lukt, is het geld op, want zoveel wordt er nu ook niet verdiend. Een kaartje kost in de voorverkoop maar 2 gulden en aan de kassa 3. Daarvoor hebben de mensen een spannende avontuurlijke show van 2½ uur. Dat is zeker niet te duur. Maar we behoeven er ook niet aan te verdienen. We hebben geen commerciële opzet. Ruurlo is in deze dagen nu eenmaal bezeten van Winnetou en zijn avonturen. Als er nu maar genoeg geld is voor dat feest achteraf, dan is het allang goed”.


[1]In: De Telegraaf, 13 augustus 1965.
[2]„Winnetou en de schat in het Zilvermeer” is pas het tweede Karl May-spel in Ruurlo!



Terug naar de Nederlandstalige bibliografie.

Terug naar de Karl May-startpagina.

Terug naar de Apriana-startpagina.