Een klein kunstje. Franse leraar in Rijswijk weet alles van Karl May
Old Shatterhand en Winnetou in pockets

anoniem 1


30 MAART was het vijftig jaar geleden dat Karl May overleed, en deze, vooral met het oog op rechten belangrijke datum, is voor de Uitgeverij Het Spectrum aanleiding om een serie van vijfentwintig Karl May Pockets het licht te doen zien, waarvan de eerste twee: „Winnetou, het grote opperhoofd” en „De Schat aan het Zilvermeer”, nu reeds verschijnen.
Deze boeken, die vrijwel iedere Nederlander in zijn jeugd met rode oortjes heeft gelezen, maar die in de loop der jaren vaak zijn gemoderniseerd (zelfs liet men Indianen in auto’s rijden 2), zijn nu in hun oorspronkelijke glorie hersteld door een Nederlandse Karl May-expert, dr. F. C. de Rooy 3 in Den Haag.
Hoe het komt, dat deze leraar Frans aan het Gemeentelijk Lyceum te Rijswijk Karl May tot zijn specialiteit heeft gemaakt en niet Molière 4, Ronsard 5 of Hugo 6?
„Mijn Karl May-liefhebberij was er al vóór mijn Franse studie,” zegt hij. „Het zou logisch zijn geweest als ik met het oog op mijn liefhebberij Duits zou hebben gestudeerd, maar dat was een taal, die vlak voor de oorlog een weinig aantrekkelijk studieobject was.”



Karl May-expert dr. F. C. de Rooy met enige boeken over May
in zijn klas in het Gemeentelijk Lyceum in Rijswijk voor een
schoolbord met vervoegingen van Franse werkwoorden.


Verzameling

Dr. F. C. de Rooy heeft een uitgebreide Karl May-bibliotheek en een verzameling kranteartikelen over May. „Er is met het werk van May raar omgesprongen,” zegt hij. „Maar de nieuwe pocketserie bevat verantwoorde teksten van zijn vijfentwintig belangrijkste werken. May biedt nu eenmaal te veel om er avonturenromans van te maken. May had een positief christelijke houding, bij hem vind je altijd de liefde voor de medemens, ook de medemens van andere huidskleur. May heeft later geijverd voor de wereldvrede.”
Zal de jeugd, gewend aan science-fiction en maanreizen, weer grijpen naar de avonturen van Old Shatterhand, Kara Ben Nemsi, Old Firehand, Old Surehand, Winnetou en Sam Hawkins? „Vaak zijn het de ouders, die hun kinderen tot het lezen van bepaalde boeken brengen. Dat is ten minste hun taak. En bij de ouderen is Karl May nog steeds populair. En die science-fiction? Ach, het hangt zo los in de lucht...”


[1]In: De Telegraaf, 3 april 1962.
[2]?
[3]Dr. F. C. de Rooy (voluit: dr. Ferdinand Carel de Rooy, * 9 juni 1919 , † 4 maart 1998) was in het dagelijks leven leraar Frans te Rijswijk/Z.H. en in zijn vrije tijd dé Karl May-kenner van Nederland. Van zijn hand is o.a. het boekje „Old Shatterhand - Kara Ben-Nemsi - ook voor U! De boodschap van Karl May, de idealist uit het Avondland” (Tilburg: Drukkerij van het R.K. Jongensweeshuis, 1955) en hij redigeerde en gaf in de jaren 1962-1967 de 50 bekende Karl May-pockets bij Uitgeverij Het Spectrum uit.
[4]Molière (geboren als Jean-Baptiste Poquelin, * 15 januari 1622 , † 17 februari 1673) was een Frans dramaturg en acteur die bekendheid verwierf met zijn satirische komedies, zoals „L’École des femmes”, „Dom Juan ou le Festin des pierres”, „Tartuffe ou l’Imposteur”, „Le Médecin molimalgré lui”, „L’Avare ou l’’Ecole du mensonge”, „Le Bourgeois gentilhomme” en „Le malade imaginaire”.
[5]Pierre de Ronsard (* 11 (?) september 1524 , † 27 december 1585) was een Frans Renaissance-dichter uit de zogeheten Pléiade-groep. Vooral zijn „Les amours” hebben tot op de dag van vandaag grote invloed op de Franse literatuur en taal.
[6]Victor Hugo (voluit: Victor Marie Hugo, * 26 februari 1802 , † 22 mei 1885) was een Frans schrijver, dichter, essayist en staatsman. Omdat zijn werk zowat alle genres omvat, wordt hij beschouwd als een van de belangrijkste en invloedrijkste Franse auteurs van de 19e eeuw. Beroemd zijn gebleven de romans „Han d’Islande”, „Notre Dame de Paris”, „Les Misérables” en „Quatre-vingt-treize”, de toneelstukken „Cromwell”, „Hernani” (door Giuseppe Verdi op muziek gezet als „Ernani”), „Le roi s’amuse” (door diezelfde Verdi op muziek gezet als „Rigoletto”), „Lucrèce Borgia” (door Gaetano Donizetti omgewerkt tot de opera „Lucrezia Borgia” en „Angelo, tyran de Padoue” (waarvan Amilcare Ponchielli de opera „La Gioconda” maakte) en de dichtbundels „Les Orientales”, „Les Feuilles d’automne” en „Les Chants du Crépuscule”. Deze laatste dichtbundel werden door een van Karl Mays lievelingsdichters, Ferdinand Freiligrath (voluit: Hermann Ferdinand Freiligrath, * 17 juni 1810 , † 18 maart 1876), als „Dämmerungsgesänge” in het Duits vertaald. Tenslotte startte Victor Hugo in 1851 ook een polemiek over de machtsovername door Napoleon III, „Napoleon le Petit”.



Terug naar de Nederlandstalige bibliografie.

Terug naar de Karl May-startpagina.

Terug naar de Apriana-startpagina.



Google
www op deze website